ما برای آنکه ایران خانه‌ی خوبان شود رنج دوران برده ایم رنجی به وسعت 8 سال جنگ ... ما برای آنکه ایران گوهر تابان شود

خون دلها خورده‌ایم خون دلهایی از جنس اشک مادران در فراق فرزندان خون دل هایی ازجنس درد غریب دوری ،دردی که اشک های دکتر یزدان بد یکی از صمیمی ترین دوستان سرلشگر خلبان غفور جدی اردبیلی جاری را ساخت. اشک هایی از جنس دلتنگی ... دکتر یزدان بد یکی از دوستان غفور میگوید هنگامی که خبر شهادتش را به من دادند نمیدانستم چه کنم اشک در چشمانم حلقه بست و مات و مبهوت به اطراف نگاه میکردم یعنی دیگر صدای غفور و نامش را نمیشنوم وای عجب دلتنگی دیوانه کننده ای...هنوز بعد از 31 سال دلتنگ اویم برای آنکه نام زیبایش را هر روز بشنوم و به یاد بهترین دوست دوران جوانی باشم دستور دادم تا دو نفر هم نامش در بیمارستانم استخدام شوند تا هر وقت نامشان برده میشود من به یاد غفور خود بیفتم و برای لحظه ای تمام خاطراتم را با او در ذهن دوره کنم...

امیر سرلشگر خلبان غفور جدی اردبیلی