کلاهت با موج ها آمد ...

اما خودت هرگز به ساحل بازنگشتی...

باز هم قصه شناسایی راز گل سرخی دیگر...

آن احساس خوش روحانی دیگر مهار شدنی نبود ، مشکل بود که بتوان او را با چند روز یا چند ماه به زنجیر این جهان کشید آری حسین را میگویم سروان حسین دلحامد بعد از آنگه پس از خروج اظطراری بر فراز آسمان خلیج فارس چند روز بر روی دریا گم شد و امکان نجاتش نبود عاشقانه هایش را به هنگام نجات این چنین بیان کرد او عاشق شده بود و دیگر تاب دوری نداشت خداوند او را مجذوب تنهایی و زیبایی خود کرده بود...

 نوشته سروان حسین دحامد بعد از نجات از بستر خلیج فارس

(هرچه از سطح آب فاصله میگرفتم ، قلبم بیشتر میگرفت و گویی مرا از عزیز ترین کسم جدا میکنند.با بیرون آمدن از داخل آن آب های سرد و بی روح انگار از خدا فاصله میگرفتم . اصلا دلم نمی خواست از آنجا ، جایی که چندین بار با معبودم به راز و نیاز عاشقانه نشسته بودم ، جدا شوم. گویی از دنیایی که پر از محبت خدا بود دور می شدم و به دنیایی دیگر وارد می شدم که فرسنگ ها با آنچه در قلبم در جریان بود فاصله داشت ...)

سروان حسین دلحامد چند ماه بعد  در بهمن ماه 1361 در آن مکانی که با معشوق عهد عاشقی بست (خلیج فارس)  پرواز کرد تا برای همیشه از حضورش سیراب شود